Fusillade en handschrift van Aldert Derk Omta

Ger Snaak vertelde mij dat in het boek “De  afscheiding van 1834 in Groningerland” (deel II, Dr. J. Wesseling) wordt vermeld dat Aldert Derk in het jaar van zijn fussilade een handschrift heeft  geschreven: “Overzicht van de geschiedenis der Gereformeerde Kerk”. Het waren ook op godsdienstig gebied roerige tijden. Onder leiding van Klaas Schilder had de Gereformeerde Kerk/Vrijgemaakt/art. 31 zich afgesplitst van de Gereformeerde Kerken Synodaal. Binnen veel Gereformeerde gezinnen heeft dat tot heftige emoties geleid. Mogelijk is de kerkscheuring in 1944 voor hem aanleiding geweest om zich in de geschiedenis van de Gereformeerde Kerk te verdiepen en was hij in 1944 bezig om hierover iets ‘op papier’ te zetten, mogelijk  gekoppeld aan de Afscheiding van 1834 (Hendrik de Cock, Ulrum, zie ook de pagina over Aldert Derks Omta (1776-1889). Hij heeft dit handschrift echter nooit kunnen inzien, als iemand meer weet over de inhoud of een kopie van dit handschift in bezit heeft, dan hoor ik dat graag en zorg ik voor direct contact met Ger Snaak.

In mei 1995 schrijft zijn jongste dochter, Gé W. Everts-Omta (1933-2020) op verzoek van de dominee, die het verhaal wilde gebruiken in zijn thema-kerk-zangdienst over: “De heiligen die ons zijn voorgegaan” het verhaal over haar vader Aldert Derks Omta op 9 Sept. 1944 te Bierum werd opgepakt en gefusilleerd door de SD. Naast dit korte stukje dat komt uit de door mij bewaarde stukken, is er een beschrijving van dit voorval door zijn zoon Fokke Omta en een uitgebreide beschrijving en een podcast van haar kleindochter Francien Everts.

Het verhaal van een (over)-levende: Ergens gebeurde het – ruim een half jaar voor het einde van, de Tweede Wereldoorlog. De Vader in een gezin met onderduikers lag midden in de nacht in zyn bed te zingen: “Als GOD myn Hulp en Heil wil wezen, wat zal een nietig mens my doen?” Al vele malen waren er invallen in zyn woning gedaan. Zoektochten naar de onderduikers met speurhond, -met dreiging- en met geweld. De gezochten werden echter nooit gevonden. Tenslotte raakte dit tot een climax. Op een Zaterdag-middag was de dreiging wel heel groot. Ondanks 2 speurhonden, dreiging en geweld kwamen de vyanden niet klaar met het doel, waarvoor ze gekomen waren. De Vader,die steeds apart werd gehouden, moest weer met hen mee-zoge­naamd ter begeleiding. Die voelde echter al wel, dat er iets ernstigs stond te gebeuren. Het was misschien een uur voordat hy werd gefusilleerd. Voordat hy mee-ging, keerde hy zich tussen de openstaande suite-deuren naar zyn vrouw en dochters en zei: “Denken jullie er even aan, dat het kind van het gezin W,,dat Zondag gedoópt is,nog moet worden ingeschreven?” Het spreken werd hem verder verboden, maar voor-dat hy de deur uitging, stak hy zyn handen gevouwen omhoog. Ondanks alle ellende waren dit-voor die achterbleven-als het ware “heilige” momenten en een “heilig” gebaar.

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized door Onno Omta . Bookmark de permalink .

Over Onno Omta

Ik ben Onno Omta. Voor mijn emeritaat was ik hoogleraar Bedrijfskunde aan de Wageningen Universiteit. Samen met mijn vrouw Frances Fortuin heb ik een zoon Anne Willem die met zijn vriendin Heba in de VS woont en een dochter Ilonka die met haar Franse man David en hun drie jonge kinderen, Liv, Océane, Tibor en Philine, woont in het Caraïbische gebied op het Franse eiland Guadeloupe. Mijn interesse in de Omta-familie komt voort uit het feit dat mijn grootvader Simon Omta na de dood van zijn moeder in 1921 helaas de familieboerderij ‘de Omtadaborg’ moest verkopen. Hij kon het boerenbedrijf niet zelf uitoefenen omdat hij eenzijdig verlamd was. Mijn vader had tot aan zijn 16e jaar elke zomervakantie op de Omtadaborg doorgebracht en vertelde ons er veel over. We hadden thuis ook veel officiële documenten vanaf 1750, nog voor de boerderij door de moeder van de vrouw van de eerste Omta gekocht werd. Na mijn emeritaat heb ik ook een boek over de Omtadaborg en zijn bewoners vanaf het jaar 1300 geschreven. Wie dat wenst kan ik een e-copy toesturen. Voor mijn verhaal heb ik uiteraard ook veel gehad aan de Omtainfo-website en via mijn boek ben ik ook in contact gekomen met Wiert Omta. Ik heb grote bewondering voor wat hij voor de Omtainfo-website heeft betekend en vind het een eer dat hij mij gevraagd heeft om het beheer van de site van hem over te nemen. Ik zal dat dan ook met veel plezier gaan doen. Graag ontvang ik jullie eventuele bijdragen, nieuwtjes etc. op mijn email-adres onno.omta@gmail.com.

Geef een antwoord